Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

au revoir

.

Τελευταία μέρα μαζί.

Κρατώ τα μάτια κλειστά, δεν θέλω να ξυπνήσω. Σε νιώθω δίπλα μου, τόσο κοντά μου, δεν θέλω να σκέφτομαι πως σήμερα θα φύγεις και θα κάνω μέρες, εβδομάδες, μήνες ίσως να σε ξαναδώ. Νιώθω το ξύπνημά σου, σφίγγομαι πάνω σου, τρυπώνω στην αγκαλιά σου. Το χάδι σου είναι στοργικό, τρυφερό. Αφήνεις το χέρι σου στη μέση μου. Μένουμε έτσι, ανασαίνουμε ο ένας τον άλλον.

- Ξέρεις... δεν θέλω να κάνουμε τίποτε. Θέλω να πω... μόνο και μόνο επειδή έχουμε την ευκαιρία, μόνο και μόνο επειδή ξέρουμε ότι θα κάνουμε καιρό να ιδωθούμε. Δεν το θέλω. Θέλω να σε κρατώ έτσι, κοντά μου, μόνο να σε κρατώ.

Ένας κόμπος στο λαιμό μου δεν με αφήνει να μιλήσω. Σε αγκαλιάζω τυφλά, τα δάχτυλά μου βρίσκουν την γνώριμη αυλακιά στη βάση της ραχοκοκαλιάς σου. Από όλες τις ερωτικές στιγμές που ζήσαμε, αυτή είναι η πιο δυνατή.


Σε περιμένω να ετοιμαστείς. Κοιτάζω την πόρτα του μπάνιου και σκέφτομαι, γαμώτο, μ' αρέσει αυτός ο άντρας. Μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεται, ο τρόπος που μιλάει, ο τρόπος που γαμάει, ακόμα και ο τρόπος που χέζει μου αρέσει. Να με πάρει ο διάολος, θέλω να είμαι μαζί του, θέλω να είμαι μαζί του με κάθε τρόπο.

Στο ταξίδι μιλάμε ελάχιστα. Τα έχουμε πει όλα αυτές τις πέντε μέρες. Τώρα απλώς είμαστε μαζί. Ακούμε Buddha Bar και βλέπουμε το τοπιό να φεύγει.

Σταματάς λίγα τετράγωνα πριν το σπίτι μου. Φορτώνομαι το σακίδιο, τον υπνόσακο. σου αγγίζω το μάγουλο.
- Αυτήν την ώρα, έτσι όπως αισθάνομαι, ως και το παιδί θα άφηνα για να έρθω μαζί σου.
Χαμηλώνεις το βλέμμα, κοιτάς γύρω, γυρεύεις διέξοδο.
- Όχι, το παιδί όχι.
Νιώθω λίγο ενοχλημένη, είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνεις;
- Όχι φυσικά, δεν θα το άφηνα με τίποτε. Θέλω απλώς να σου πω πώς αισθάνομαι.

Το σύννεφο διαλύεται. Κοιταζόμαστε.

- Τώρα θα σε ξεχάσω για λίγες εβδομάδες. Θα πάμε διακοπές οικογενειακά, θέλω να χαλαρώσω και να περάσω καλά, θέλω να τις χαρούμε όλοι μαζί, με το παιδί. Μετά θα δω τι θα κάνω.

Ξέρω καλά τι θα κάνω. Μέσα μου έχω αποφασίσει. Μετά τις διακοπές θα του μιλήσω. Αφού δεν φεύγει εκείνος, θα φύγω εγώ.

Για τίποτα στον κόσμο δεν θέλω να σε χάσω.


- Καλή μας αντάμωση.
- Σ' αγαπώ.

- Κι εγώ.

Μπαίνεις στο αμάξι και χάνεσαι στην στροφή του δρόμου.

Καλό σου ταξίδι, αγάπη μου.





Get Your Own Player!



No sé por qué te quiero 
cantan: Ana Belén, Antonio Banderas

No sé por qué te quiero
será que tengo alma de bolero
tú siempre buscas lo que no tengo
te busco en todos y no te encuentro
digo tu nombre cuando no debo.
 
No sé por qué te quiero
si voy a tientas tú vas sin freno
te me apareces en los espejos
como una sombra de cuerpo entero,
yo me pellizco y no me lo creo.
 
Si no me hicieran falta tus besos
me tratarías mejor que a un perro
piensa que es libre porque anda suelto
mientras arrastras la soga al cuello.
 
Querer como te quiero
no va a caber en ningún bolero
te me desbordas dentro del pecho
me robas tantas horas de sueño
me miento tanto que me lo creo.

Querer como te quiero
no tiene nombre ni documentos
no tiene madre no tiene precio
soy hoja seca que arrastra el tiempo
medio feliz en medio del cielo.



Γιατί να σ’ αγαπάω;
τραγουδούν: Άνα Μπελέν, Αντόνιο Μπαντέρας

Γιατί να σ’ αγαπάω;
Όλη την ώρα σου τραγουδάω
Τι να γυρεύω, τι να ζητάω
Σε ψάχνω σε όλους μα δεν σε βρίσκω
Και τ’ όνομά σου άθελα μου λέω
 
Γιατί να σ’ αγαπάω;
Εσύ πετάς, εγώ περπατάω
Μες στους καθρέφτες σε συναντάω
Σαν μια σκιά δίπλα στην δική μου
Το βλέπω κι όμως δεν το πιστεύω
 
Άμα δεν λαχταρούσα τα φιλιά σου
Δεν θα με είχες πιστό σκυλί σου
Λεύτερο νιώθει, μα το λουρί του
Γερά κρατάς με τα δυο σου χέρια
 
Έτσι όπως σ’ αγαπάω
Μες στο τραγούδι μου δεν χωράω
Από το στήθος μου ξεχειλίζω
Μου κλέβεις ώρες απ’ τα όνειρά μου
Είναι σαν ψέμα, δεν το πιστεύω
 
Έτσι όπως σ’ αγαπάω
Δεν έχει λέξεις, γραφτά δεν έχει
Δεν έχει μάνα, τιμή δεν έχει
Φύλλο πεσμένο που ταξιδεύει
Ευτυχισμένο στον ουρανό


Αν σας άρεσε το τραγουδάκι, δείτε το κι εδώ με την Άνα Μπελέν και τον αγαπημένο της, τον Μπίκτορ Μανουέλ. Καμμία σχέση με τον Μπαντέρας: εδώ, οι άνθρωποι αγαπιούνται. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια τέλεια τούρτα ζαχαροπλαστείου και σε ένα φρέσκο σπιτικό γλυκό. Υπέροχα και τα δύο, καθένα με τον τρόπο του.

Ana Belén, Víctor Manuel


Δεν υπάρχουν σχόλια: