Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

μαγγανοπήγαδο

.

Μεταφράζω ένα βιβλίο για τον πόλεμο.

Σε ένα ορεινό χωριό μιας μακρινής χώρας ανώνυμοι αντίπαλοι στατοί συγκρούονται, ρημάζουν τον τόπο αδιακριτως, κανείς δεν είναι ασφαλής πουθενά, ούτε στο βουνό, ούτε στο σπίτι του.

Βυθίζομαι στον τρόμο των ανθρώπων, χάνω μαζί τους αγαπημένα πρόσωπα, βλέπω μαζί τους να γκρεμίζονται τα σπίτια, διασχίζω δρόμους σπαρμένους κατακρεουργημένα πτώματα.
Βαδίζω με δυσκολία τα φιδογυριστά μονοπάτια της ζούγκλας, αναζητώντας ένα μέρος ασφαλές, και συναντώ παντού τη φρίκη και το θάνατο.

Και όταν τελειώνω τη δουλειά της ημέρας, γυρίζω πίσω στην καθημερινή μου φρίκη. Στο ρόλο της ευτυχισμένης μητέρας, συζύγου και νοικοκυράς. Φοράω το πετσί μιας άγνωστης σε μένα πια γυναίκας. Μέσα μου τίποτε πια δεν απομένει ζωντανό. Όλα είναι νεκρωμένα, αναίσθητα. Παντού απλώνεται σήψη.

Περιχαρακώνω την καρδιά μου, το μυαλό, τη σκέψη. Αλλάζω προσωπείο και συνεχίζω.

Δεν έχω τόπο να ξεκουραστώ.

.

Δεν υπάρχουν σχόλια: