λόγια

.

Θυμάμαι τα λόγια σου, ξανά, και πάλι, και ξανά.

Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ.

Ένα μονάχα με νοιάζει να ξέρεις, πως σ' αγαπώ.

Τέτοιο κορίτσι σαν και σένα δεν το αφήνω με τίποτα.

Είμαι δικός σου, είσαι δική μου.

Θυμάμαι τα δικά μου λόγια, ξανά, και πάλι, και ξανά.

Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ.

Ποτέ πριν δεν ένιωσα έτσι με κανέναν άντρα.

Ως και το παιδί μου θα άφηνα για να είμαι μαζί σου.

Είμαι δική σου, είσαι δικός μου.

Και ξανά, και πάλι, και ξανά. Λόγια, λόγια, λόγια.


Get Your Own Player!

Parole, parole

(Matteo Chiosso, Giancarlo Del Re, G. Ferrio)

Mina & Alberto Lupo, 1971

Alberto: 

Cara, cosa mi succede stasera, ti guardo ed è come la prima volta

Mina: 

Che cosa sei, che cosa sei, che cosa sei

Alberto: 

Non vorrei parlare

Mina: 

Cosa sei

Alberto: 

Ma tu sei la frase d’amore cominciata e mai finita

Mina: 

Non cambi mai, non cambi mai, non cambi mai

Alberto: 

Tu sei il mio ieri, il mio oggi

Mina: 

Proprio mai

Alberto: 

È il mio sempre, inquietudine

Mina: 

Adesso ormai ci puoi provare

chiamami tormento dai, già che ci sei

Alberto: 

Tu sei come il vento che porta i violini e le rose

Mina: 

Caramelle non ne voglio più

Alberto: 

Certe volte non ti capisco

Mina: 

Le rose e violini questa sera raccontali a un’altra,

violini e rose li posso sentire

quando la cosa mi va se mi va,

quando è il momento e dopo si vedrà

Alberto: 

Una parola ancora

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Ascoltami

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Ti prego

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Io ti giuro

Mina: 

Parole, parole, parole, parole 

parole soltanto parole, parole tra noi

Alberto: 

Ecco il mio destino, parlarti, parlarti come la prima volta

Mina: 

Che cosa sei, che cosa sei, che cosa sei,

Alberto: 

No, non dire nulla, c’è la notte che parla

Mina: 

Cosa sei

Alberto: 

La romantica notte

Mina: 

Non cambi mai, non cambi mai, non cambi mai

Alberto: 

Tu sei il mio sogno proibito

Mina: 

Proprio mai

Alberto: 

È vero, speranza

Mina: 

Nessuno più ti può fermare

chiamami passione dai, hai visto mai

Alberto: 

Si spegne nei tuoi occhi la luna e si accendono i grilli

Mina: 

Caramelle non ne voglio più

Alberto: 

Se tu non ci fossi bisognerebbe inventarti

Mina: 

La luna ed i grilli

normalmente mi tengono sveglia

mentre io voglio dormire e sognare

l’uomo che a volte c’è in te quando c’è

che parla meno

ma può piacere a me

Alberto: 

Una parola ancora

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Ascoltami

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Ti prego

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Io ti giuro

Mina: 

Parole, parole, parole, parole parole soltanto parole, parole tra noi

Alberto: 

Che cosa sei

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Che cosa sei

Mina: 

Parole, parole, parole

Alberto: 

Che cosa sei

Mina: Parole, parole, parole

Alberto: 

Che cosa sei

Mina: Parole, parole, parole, parole 

parole soltanto parole, parole tra noi

Get Your Own Player!



Paroles, paroles

Dalida & Alain Delon

Alain:

C'est étrange,

je n'sais pas ce qui m'arrive ce soir,

Je te regarde comme pour la première fois.

Dalida:

Encore des mots toujours des mots

les mêmes mots

Alain:

Je n'sais plus comme te dire,

Dalida:

Rien que des mots

Alain:

Mais tu es cette belle histoire d'amour...

que je ne cesserai jamais de lire.

Dalida:

Des mots faciles des mots fragiles

C'était trop beau

Alain:

Tu es d'hier et de demain

Dalida:

Bien trop beau

Alain:

De toujours ma seule vérité.

Dalida:

Mais c'est fini le temps des rêves

Les souvenirs se fanent aussi

quand on les oublie

Alain:

Tu es comme le vent qui fait chanter les violons

et emporte au loin le parfum des roses.

Dalida:

Caramels, bonbons et chocolats

Alain:

Par moments, je ne te comprends pas.

Dalida:

Merci, pas pour moi

Mais tu peux bien les offrir à une autre

qui aime le vent et le parfum des roses

Moi, les mots tendres enrobés de douceur

se posent sur ma bouche mais jamais sur mon cœur

Alain:

Une parole encore.

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Ecoute-moi.

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Je t'en prie.

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Je te jure.

Dalida:

Paroles, paroles, paroles, paroles, paroles

encore des paroles que tu sèmes au vent

Alain:

Voilà mon destin te parler....

te parler comme la première fois.

Dalida:

Encore des mots toujours des mots

les mêmes mots

Alain:

Comme j'aimerais que tu me comprennes.

Dalida:

Rien que des mots

Alain:

Que tu m'écoutes au moins une fois.

Dalida:

Des mots magiques des mots tactiques

qui sonnent faux

Alain:

Tu es mon rêve défendu.

Dalida:

Oui, tellement faux

Alain:

Mon seul tourment et mon unique espérance.

Rien ne t'arrête quand tu commences

Si tu savais comme j'ai d’ envie

d'un peu de silence

Alain:

Tu es pour moi la seule musique...

qui fit danser les étoiles sur les dunes

Dalida:

Caramels, bonbons et chocolats

Si tu n'existais pas déjà je t'inventerais.

Dalida:

Merci, pas pour moi

Mais tu peux bien les offrir à une autre

qui aime les étoiles sur les dunes

Moi, les mots tendres enrobés de douceur

se posent sur ma bouche mais jamais sur mon cœur

Alain:

Encore un mot juste une parole

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Ecoute-moi.

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Je t'en prie.

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Je te jure.

Dalida:

Paroles, paroles, paroles, paroles, paroles

encore des paroles que tu sèmes au vent

Alain:

Que tu es belle !

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Que tu est belle !

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Que tu es belle !

Dalida:

Paroles, paroles, paroles

Alain:

Que tu es belle !
Dalida:

Paroles, paroles, paroles, paroles, paroles

encore des paroles que tu sèmes au vent

Δεν μπόρεσα να κατεβάσω την ελληνική βερσιόν, δείτε το βίντεο εδώ.

Κουβέντες

Ελληνικοί στίχοι: Εύη Δρούτσα

Τραγούδι: Μαρινέλλα & Κώστας Σπυρόπουλος

Κώστας:

Ε, ξαναγύρισα! Τι περίμενες δηλαδή, ότι δε θα 'ρθω; ...Για να σε δω, λοιπόν, είναι σαν να σε βλέπω για πρώτη φορά. Θέλεις να ζήσουμε πάλι μαζί; Ε; Πες μου...
Μαρινέλλα:

Εσύ κι' εγώ δε ζήσαμε ποτέ καλά...

Κώστας:

Ε, υπερβολές τώρα, όχι και ποτέ!

Μαρινέλλα:

Σχεδόν ποτέ.

Κώστας:

Τώρα θα γίνω αυτός που θέλεις, θα προσπαθήσω.

Μαρινέλλα:

Μην προσπαθείς ειλικρινά δεν θέλω πια...

Κώστας:

Τι, τι, τι, τι δε θέλεις;

Μαρινέλλα:

...Να σ' αγαπώ!

Κώστας:

Αυτή τη φορά θ' αλλάξω, στο υπόσχομαι.

Μαρινέλλα:

Μου φτάνουν πια οι υποσχέσεις που εσύ δεν κράτησες ποτέ, για θυμήσου.

Κώστας:

Ωραία, ωραία, ωραία, ωραία θυμάμαι, έκανα λάθη... Όμως τώρα στ' ορκίζομαι, στ' ορκίζομαι!

Μαρινέλλα:

Κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες!

Με λόγια με είχες χορτάσει!

Περνάγαν' οι μήνες με όρκους...

Σεπτέμβρης! Οκτώβρης! Νοέμβρης! Δεκέμβρης!

Δεν είδα καμιά διαφορά, λοιπόν αρκετά!

Κώστας:

Ξέρεις κάτι; Όταν σ' έχασα, κατάλαβα τι αξίζεις. Τώρα σε θέλω, σε θέλω! Αλήθεια σου λέω, σε θέλω. Έλα λοιπόν... Τώρα!

Μαρινέλλα:

Στο είχα πει πως πίσω εσύ θα με ζητάς...

Κώστας:

Αυτό δε το θυμάμαι, όχι, όχι...

Μαρινέλλα:

Γιατί ξεχνάς;

Κώστας:

Για μια φορά μόνο, συγχώρεσε με.

Μαρινέλλα:

Σε συγχωρώ, πολλές φορές σου είχα πει...

Κώστας:

Ε, πες το άλλη μία...

Μαρινέλλα:

Γιατί γελάς;

Κώστας:

Γιατί τα λες τόσο χαριτωμένα, γι' αυτό ...Θα αλλάξω, στ' υπόσχομαι!

Μαρινέλλα:

Μου φτάνουν πια οι υποσχέσεις που εσύ δεν κράτησες ποτέ, για θυμήσου...

Κώστας:

Α χα, χα... Θυμάμαι, θυμάμαι... Το 'χω μετανιώσει όμως τώρα, στ' ορκίζομαι, στ' ορκίζομαι!

Μαρινέλλα:

Κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες!

Με λόγια με είχες χορτάσει!

Περνάγαν' οι μήνες με όρκους...

Σεπτέμβρης! Οκτώβρης! Νοέμβρης! Δεκέμβρης!

Δεν είδα καμιά διαφορά, λοιπόν αρκετά!

Εκείνος γυρίζει και την παρακαλάει, εκείνη τον διώχνει.

Το όνειρο κάθε παρατημένης γκόμενας.

Αλλά εσύ δεν είσαι Μίνα, ούτε Δαλιδά, ούτε καν Μαρινέλλα.

Φάε τη χυλόπιτά σου, κούκλα μου, και κάνε μόκο.

.


σημείωση: Η Μίνα και ο Αλμπέρτο έχουν την αίγλη της πρώτης εκτέλεσης, όπως και να το κάνουμε. Όμως εγώ προτιμώ την Δαλιδά και τον Αλαίν, ακούγεται τόσο ειλικρινά απελπισμένος όταν την παρακαλάει και της ορκίζεται, κι εκείνη αδιαφορεί τόσο ολοκληρωτικά, ώστε η γεύση της εκδίκησης είναι πιο γλυκιά. Η Μαρινέλλα με τον Κώστα πάλι δεν με πείθουν καθόλου: πολύ λαϊκιά εκείνη, πολύ μουράτος εκείνος, δεν μοιάζει τόσο μετανιωμένος όσο υποκριτής.

Κι επειδή πολλά τα είπαμε και πολλή σημασία δώσαμε και πολύ δάκρυ έπεσε, πάρτε και μια παρωδία με τον αχτύπητο Αντριάνο Τσελεντάνο.

Νομίζω ότι το τραγουδάκι παθαίνει αυτό που του αξίζει.

Πάρτε μια καραμέλα!

.