Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

λόγια

.

Θυμάμαι τα λόγια σου, ξανά, και πάλι, και ξανά.

Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ.

Ένα μονάχα με νοιάζει να ξέρεις, πως σ' αγαπώ.

Τέτοιο κορίτσι σαν και σένα δεν το αφήνω με τίποτα.

Είμαι δικός σου, είσαι δική μου.

Θυμάμαι τα δικά μου λόγια, ξανά, και πάλι, και ξανά.

Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ.

Ποτέ πριν δεν ένιωσα έτσι με κανέναν άντρα.

Ως και το παιδί μου θα άφηνα για να είμαι μαζί σου.

Είμαι δική σου, είσαι δικός μου.

Και ξανά, και πάλι, και ξανά. Λόγια, λόγια, λόγια.


Get Your Own Player!




Parole, parole
(Matteo Chiosso, Giancarlo Del Re, G. Ferrio)
Mina & Alberto Lupo, 1971
 
Alberto: 
Cara, cosa mi succede stasera, ti guardo ed è come la prima volta
Mina: 
Che cosa sei, che cosa sei, che cosa sei
Alberto: 
Non vorrei parlare
Mina: 
Cosa sei
Alberto: 
Ma tu sei la frase d’amore cominciata e mai finita
Mina: 
Non cambi mai, non cambi mai, non cambi mai
Alberto: 
Tu sei il mio ieri, il mio oggi
Mina: 
Proprio mai
Alberto: 
È il mio sempre, inquietudine
Mina: 
Adesso ormai ci puoi provare
chiamami tormento dai, già che ci sei
Alberto: 
Tu sei come il vento che porta i violini e le rose
Mina: 
Caramelle non ne voglio più
Alberto: 
Certe volte non ti capisco
Mina: 
Le rose e violini questa sera raccontali a un’altra,
violini e rose li posso sentire
quando la cosa mi va se mi va,
quando è il momento e dopo si vedrà
Alberto: 
Una parola ancora
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Ascoltami
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Ti prego
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Io ti giuro
Mina: 
Parole, parole, parole, parole 
parole soltanto parole, parole tra noi
Alberto: 
Ecco il mio destino, parlarti, parlarti come la prima volta
Mina: 
Che cosa sei, che cosa sei, che cosa sei,
Alberto: 
No, non dire nulla, c’è la notte che parla
Mina: 
Cosa sei
Alberto: 
La romantica notte
Mina: 
Non cambi mai, non cambi mai, non cambi mai
Alberto: 
Tu sei il mio sogno proibito
Mina: 
Proprio mai
Alberto: 
È vero, speranza
Mina: 
Nessuno più ti può fermare
chiamami passione dai, hai visto mai
Alberto: 
Si spegne nei tuoi occhi la luna e si accendono i grilli
Mina: 
Caramelle non ne voglio più
Alberto: 
Se tu non ci fossi bisognerebbe inventarti
Mina: 
La luna ed i grilli
normalmente mi tengono sveglia
mentre io voglio dormire e sognare
l’uomo che a volte c’è in te quando c’è
che parla meno
ma può piacere a me
Alberto: 
Una parola ancora
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Ascoltami
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Ti prego
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Io ti giuro
Mina: 
Parole, parole, parole, parole parole soltanto parole, parole tra noi
Alberto: 
Che cosa sei
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Che cosa sei
Mina: 
Parole, parole, parole
Alberto: 
Che cosa sei
Mina: Parole, parole, parole
Alberto: 
Che cosa sei
Mina: Parole, parole, parole, parole 
parole soltanto parole, parole tra noi





Get Your Own Player!




Paroles, paroles
Dalida & Alain Delon
 
Alain:
C'est étrange,
je n'sais pas ce qui m'arrive ce soir,
Je te regarde comme pour la première fois.
Dalida:
Encore des mots toujours des mots
les mêmes mots
Alain:
Je n'sais plus comme te dire,
Dalida:
Rien que des mots
Alain:
Mais tu es cette belle histoire d'amour...
que je ne cesserai jamais de lire.
Dalida:
Des mots faciles des mots fragiles
C'était trop beau
Alain:
Tu es d'hier et de demain
Dalida:
Bien trop beau
Alain:
De toujours ma seule vérité.
Dalida:
Mais c'est fini le temps des rêves
Les souvenirs se fanent aussi
quand on les oublie
Alain:
Tu es comme le vent qui fait chanter les violons
et emporte au loin le parfum des roses.
Dalida:
Caramels, bonbons et chocolats
Alain:
Par moments, je ne te comprends pas.
Dalida:
Merci, pas pour moi
Mais tu peux bien les offrir à une autre
qui aime le vent et le parfum des roses
Moi, les mots tendres enrobés de douceur
se posent sur ma bouche mais jamais sur mon cœur
Alain:
Une parole encore.
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Ecoute-moi.
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Je t'en prie.
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Je te jure.
Dalida:
Paroles, paroles, paroles, paroles, paroles
encore des paroles que tu sèmes au vent
Alain:
Voilà mon destin te parler....
te parler comme la première fois.
Dalida:
Encore des mots toujours des mots
les mêmes mots
Alain:
Comme j'aimerais que tu me comprennes.
Dalida:
Rien que des mots
Alain:
Que tu m'écoutes au moins une fois.
Dalida:
Des mots magiques des mots tactiques
qui sonnent faux
Alain:
Tu es mon rêve défendu.
Dalida:
Oui, tellement faux
Alain:
Mon seul tourment et mon unique espérance.
Rien ne t'arrête quand tu commences
Si tu savais comme j'ai d’ envie
d'un peu de silence
Alain:
Tu es pour moi la seule musique...
qui fit danser les étoiles sur les dunes
Dalida:
Caramels, bonbons et chocolats
Si tu n'existais pas déjà je t'inventerais.
Dalida:
Merci, pas pour moi
Mais tu peux bien les offrir à une autre
qui aime les étoiles sur les dunes
Moi, les mots tendres enrobés de douceur
se posent sur ma bouche mais jamais sur mon cœur
Alain:
Encore un mot juste une parole
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Ecoute-moi.
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Je t'en prie.
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Je te jure.
Dalida:
Paroles, paroles, paroles, paroles, paroles
encore des paroles que tu sèmes au vent
Alain:
Que tu es belle !
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Que tu est belle !
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Que tu es belle !
Dalida:
Paroles, paroles, paroles
Alain:
Que tu es belle !
Dalida:
Paroles, paroles, paroles, paroles, paroles
encore des paroles que tu sèmes au vent

Δεν μπόρεσα να κατεβάσω την ελληνική βερσιόν, δείτε το βίντεο εδώ.

Κουβέντες

Ελληνικοί στίχοι: Εύη Δρούτσα

Τραγούδι: Μαρινέλλα & Κώστας Σπυρόπουλος


Κώστας:

Ε, ξαναγύρισα! Τι περίμενες δηλαδή, ότι δε θα 'ρθω; ...Για να σε δω, λοιπόν, είναι σαν να σε βλέπω για πρώτη φορά. Θέλεις να ζήσουμε πάλι μαζί; Ε; Πες μου...
Μαρινέλλα:

Εσύ κι' εγώ δε ζήσαμε ποτέ καλά...

Κώστας:

Ε, υπερβολές τώρα, όχι και ποτέ!

Μαρινέλλα:

Σχεδόν ποτέ.

Κώστας:

Τώρα θα γίνω αυτός που θέλεις, θα προσπαθήσω.

Μαρινέλλα:

Μην προσπαθείς ειλικρινά δεν θέλω πια...

Κώστας:

Τι, τι, τι, τι δε θέλεις;

Μαρινέλλα:

...Να σ' αγαπώ!

Κώστας:

Αυτή τη φορά θ' αλλάξω, στο υπόσχομαι.

Μαρινέλλα:

Μου φτάνουν πια οι υποσχέσεις που εσύ δεν κράτησες ποτέ, για θυμήσου.

Κώστας:

Ωραία, ωραία, ωραία, ωραία θυμάμαι, έκανα λάθη... Όμως τώρα στ' ορκίζομαι, στ' ορκίζομαι!

Μαρινέλλα:

Κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες!

Με λόγια με είχες χορτάσει!

Περνάγαν' οι μήνες με όρκους...

Σεπτέμβρης! Οκτώβρης! Νοέμβρης! Δεκέμβρης!

Δεν είδα καμιά διαφορά, λοιπόν αρκετά!

Κώστας:

Ξέρεις κάτι; Όταν σ' έχασα, κατάλαβα τι αξίζεις. Τώρα σε θέλω, σε θέλω! Αλήθεια σου λέω, σε θέλω. Έλα λοιπόν... Τώρα!

Μαρινέλλα:

Στο είχα πει πως πίσω εσύ θα με ζητάς...

Κώστας:

Αυτό δε το θυμάμαι, όχι, όχι...

Μαρινέλλα:

Γιατί ξεχνάς;

Κώστας:

Για μια φορά μόνο, συγχώρεσε με.

Μαρινέλλα:

Σε συγχωρώ, πολλές φορές σου είχα πει...

Κώστας:

Ε, πες το άλλη μία...

Μαρινέλλα:

Γιατί γελάς;

Κώστας:

Γιατί τα λες τόσο χαριτωμένα, γι' αυτό ...Θα αλλάξω, στ' υπόσχομαι!

Μαρινέλλα:

Μου φτάνουν πια οι υποσχέσεις που εσύ δεν κράτησες ποτέ, για θυμήσου...

Κώστας:

Α χα, χα... Θυμάμαι, θυμάμαι... Το 'χω μετανιώσει όμως τώρα, στ' ορκίζομαι, στ' ορκίζομαι!

Μαρινέλλα:

Κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες!

Με λόγια με είχες χορτάσει!

Περνάγαν' οι μήνες με όρκους...

Σεπτέμβρης! Οκτώβρης! Νοέμβρης! Δεκέμβρης!

Δεν είδα καμιά διαφορά, λοιπόν αρκετά!



Εκείνος γυρίζει και την παρακαλάει, εκείνη τον διώχνει.

Το όνειρο κάθε παρατημένης γκόμενας.

Αλλά εσύ δεν είσαι Μίνα, ούτε Δαλιδά, ούτε καν Μαρινέλλα.

Φάε τη χυλόπιτά σου, κούκλα μου, και κάνε μόκο.

.


σημείωση: Η Μίνα και ο Αλμπέρτο έχουν την αίγλη της πρώτης εκτέλεσης, όπως και να το κάνουμε. Όμως εγώ προτιμώ την Δαλιδά και τον Αλαίν, ακούγεται τόσο ειλικρινά απελπισμένος όταν την παρακαλάει και της ορκίζεται, κι εκείνη αδιαφορεί τόσο ολοκληρωτικά, ώστε η γεύση της εκδίκησης είναι πιο γλυκιά. Η Μαρινέλλα με τον Κώστα πάλι δεν με πείθουν καθόλου: πολύ λαϊκιά εκείνη, πολύ μουράτος εκείνος, δεν μοιάζει τόσο μετανιωμένος όσο υποκριτής.

Κι επειδή πολλά τα είπαμε και πολλή σημασία δώσαμε και πολύ δάκρυ έπεσε, πάρτε και μια παρωδία με τον αχτύπητο Αντριάνο Τσελεντάνο.

Νομίζω ότι το τραγουδάκι παθαίνει αυτό που του αξίζει.

Πάρτε μια καραμέλα!

.


Δεν υπάρχουν σχόλια: