Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

(προσωπικό αρχείο - γράμμα πέμπτο) πάσο

Αυτό το γράμμα είναι παράρτημα της ανάρτησης "γραφτά"

***

Πάω πάσο.

Δεν θα απαντήσω ξανά στα γράμματά σου. Δεν έχω άλλες αντοχές ούτε και με ενδιαφέρει πια να επικοινωνήσω μαζί σου. Θα το εκτιμούσα πολύ αν έσβηνες όλη την προσωπική αλληλογραφία μας.
Βλέπω ότι δεν μπορώ να έχω κανενός είδους επαφή μαζί σου. Η ίδια η γνώση της ύπαρξής σου κάπου στον κόσμο με πληγώνει. Η επαφή μαζί σου, σε κάθε επίπεδο, είναι πολύ οδυνηρή και άγονη. Δεν ωφελεί σε τίποτε και δεν οδηγεί πουθενά. Θέλω να την διακόψω ώστε να μπορέσω να πάψω να σε σκέφτομαι, να ηρεμήσω και να αναρρώσω. Σε ευχαριστώ για όλα όσα ζήσαμε μαζί.

Μέσα από τη σχέση μας συμφιλιώθηκα με τη γυναικεία φύση μου, που την εχθρευόμουν και την πολεμούσα τόσα χρόνια. Μέσα από τη σχέση μας χάρηκα την απόλαυση του δοσίματος, της απόλυτης παράδοσης. Μέσα από τη σχέση μας γεύθηκα τη χαρά της ελευθερίας. Σε ευχαριστώ για όλα αυτά.

Σε ευχαριστώ και για τον πόνο.
Γιατί ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό, που λέει και ο ποιητής. Ο κύκλος της ερωτικής μας σχέσης έκλεισε. Πιστεύω να τα ξαναπούμε κάποτε, αν οι δαιδαλώδεις δρόμοι της ζωής μας φέρουν ξανά κοντά. Αν έχουμε λόγο να βρεθούμε, αν έχουμε κάτι να προσφέρουμε ο ένας στον άλλον κάποτε, τότε θα έρθουμε πάλι κοντά. Αν όχι, τότε όχι. Ως τότε...

...μέσα από την καρδιά μου...

...να είσαι καλά.


***

Έχεις δίκιο όταν λες ότι εγώ έσπασα αυτή τη σχέση, μπορεί να μη το ήθελα να γίνει έτσι, αλλά εγώ τάραξα αυτό που είχαμε.

Νομίζω και εγώ ότι πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, αν κάποτε θελήσεις να επικοινωνήσεις μαζί μου θα χαρώ, αν μπορέσουμε να ήμαστε πάλι φίλοι θα χαρώ περισσότερο.

Ότι είπα αυτό τον τελευταίο καιρό το είπα με το σκεπτικό να σε κρατήσω κοντά μου, αλλά με τους δικούς μου όρους και μου άρεσε να πιστεύω ότι θα ήταν αρκετά καλά και για εσένα.

Σε ευχαριστώ που βρέθηκες στο δρόμο μου, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αποχωριστούμε.

Να είσαι καλά.

***

Δεν υπάρχουν σχόλια: